به گزارش شهرآرانیوز؛ درک دیکتاتور فقط با تحلیل سیاسی ممکن نیست؛ باید به قلمرو روانشناسی او نیز گام نهاد. خودشیفتگی، بی رحمی، عطش سلطه و مهارت در فریب دادن دیگران، چهار ستون روانی استبدادند بر بستری که در آن، مردم یا نخبگان، به دیکتاتور مجال میدهند تا خود را تجسم قدرت مطلق بخواند.
مجموعهای از نیروهای روانی و تاریخی، هیولای استبداد را میآفریند. اما به گواه تاریخ دیکتاتور محکوم به فروپاشی در درون خویش است. او هرچند بر دیگران چیره میشود، از تسلط بر اضطرابها و ضعفهای خود عاجز میماند و پیش از آن که برابر مردم شکست بخورد، برابر «خود» از پا درمیآید.
دیکتاتورها اسیر توهمیاند که با بروز هر نشانهای از فروپاشی، همان توهم بدل به کابوس میشود. سرنوشت هیتلر، موسولینی، قذافی و دیگر مستبدان معاصر گواهی است بر این قاعدهٔ نانوشته تاریخ که هیچ قدرتی حتی اگر بر خون بنا شود نمیتواند تا ابد دوام آورد.
دیکتاتورها در لحظهٔ اوج، همان قدر به سقوط نزدیکاند که در آغاز صعود و آن کس که جهان را در قبضهٔ قدرت خود میخواهد، سرانجام در خلأ درونی خود غرق میشود. ظهور آنها همچون طوفان سریع، خشم شان غیرقابلمهار و سقوط شان اجتناب ناپذیر است و همواره زیر آوار آنچه ساختهاند نابود میشوند.
کتاب «ذهن جباران» نهفقط مخاطبان را با زوایای پنهان ذهن خودکامگان آشنا میکند، بلکه با نقب زدن میان تاریخ، سیاست و روان شناسی از چگونگی تصمیم گیری رهبران سیاسی جبّار پرده برمی دارد و خواننده را به تأمل دربارۀ نقش شخصیت و وضعیت روان شناختی رهبران در سیاست و قدرت فرامیخواند.
این اثر، سفری است به درون ذهنهایی که با جاه طلبی و سلطه جویی شکل گرفتهاند، ذهنهایی که میلیونها انسان را شکنجه کردند و به کام مرگ فرستادند تا از بادۀ قدرت بنوشند.
کتاب «ذهن جباران» نوشته دینای. هیکاک با ترجمه محسن عسکری جهقی را نشر ثالث در ۴۸۸ صفحه منتشر کرده است.